مجلس شورای ملی موقت به جای “دولت موقت” و سامانۀ دوران براندازی و ادارۀ کشور در دوران گذار، نویسنده فرهنگ قاسمی:
![Ghassemi-Fahang-1](https://usercontent.one/wp/enghelabe-eslami.de/wp-content/uploads/2022/12/Ghassemi-Fahang-1.jpg?media=1724583078)
“مجلس شورای ملی موقت جمهوری ایران در دوران گذار“:
تحولات جنبش اجتماعی ایران که میوه آن انقلاب ایرانی فرداست در مقایسه با جنبش های اجتماعی خاورمیانه همیشه از جنس دیگری بوده است. اگر به تاریخ نگاه کنیم می بینیم که جنبش های اجتماعی ایران در منطقه اثرات زیادی از خود به جا گذاشته است.
ویژگی های این جنبش:
نقش آفرینی زنان و نسل جوان در جنبشی که امروز در ایران جریان دارد تقریباً همه روشنفکران جهان را به خود متوجه کرده است. دستاوردی را که زنان ایران در این جنبش به دست آوردند بی تردید در بسیاری از کشورهای آسیایی و آفریقایی و عربی که هنوز از مناسبات و رسومات و مناسک دینی به ویژه دین اسلام رنج می برند نمی تواند اثر گذار نباشد.
جنبش اعتراضی که با مرگ مهسا امینی زن جوان کرد ایرانی شروع شد، به سرعت فراگیر شد و در درگیری با جمهوری اسلامی ده ها کشته و هزاران زخمی به جای گذاشت و هزاران مبارز دیگر را به زندان های مخوف جمهوری اسلامی روانه کرد.
این جنبش با سرعتی غیر قابل تصور در داخل کشور و در قریب به اتفاق شهر ها گسترش یافت و در سراسر کشورهای اروپا و آمریکا و کانادا و استرالیا و … دامن گسترانید.
این جنبش، جنبشی است عدالت خواهانه که نحله ها و طیف های گوناگون جامعه ایرانی را در بر گرفت، هر کس به زبان و شیوه خود در داخل و در خارج با مشارکت خود در آن نقش آفرید.
این جنبش، جنبشی است که یک بار دیگر تشت رسوایی جمهوری اسلامی را از بام ولایت فقیه بر زمین زد و علیرغم ضرب و شتم و کشتار و دستگیری و زندانی و بی قانونی و اعمال غیر انسانی، مانند تیراندازی مستقیم به سوی معترضان و جلوگیری از عزاداری و کفن و دفن جانباختگان و تهدید خانواده آنان و دروغ پراکنی و حاشا، توانست پرتیراژ ترین روزنامه های فرانسه و اتریش و سوئد و بلژیک آلمان و دانمارک و آمریکا و بسیاری دیگر از کشورهای جهان را چنان به خود جلب کند که صفحات نخست روزنامه هایی مانند لوموند، تایمز، لیبراسیون، فیگارو، گاردین و واشنگتن پست … پیام زیبا و پر محتوای مردم ایران “زن، زندگی، آزادی“ را به خود اختصاص دهد.
به همت این جنبش، سکوت های مطبوعات شکست، روزنامه نگاران و مفسران با تحلیل های خود توانستند شرایط دشوار زن بودن در حاکمیت اسلامی، دشواری زندگی کردن مردم عادی در یکی از ثروتمند ترین کشورهای جهان و دامنه های گسترش آزادی کشی ها در جمهوری اسلامی را بازگو کنند.
آنان همینطور توانستند خیزش و جانفشانی زنان ایران زمین علیه یکی از عقب مانده ترین تفکرات قرون وسطایی و یکی از وحشی ترین دیکتاتوری های جهان را بگوش جهانیان برسانند.
در این میان، شخصیت های غیر دولتی ِ روشنفکر و آزادی خواه مانند خوانندگان، هنرمندان، موزیسین ها، نویسندگان، تحلیلگران و همچنین زنان و مردانی با مسئولیت های دولتی در بسیاری از کشورهای جهان، شخصیت های نهادهای شهروندی و حقوق بشری، بالاخره مردم آگاه جهان هر یک به زبانی این جنبش را ارج گذاردند. در مقابل و متأسفانه، در همان روزها برخی از مردان و زنان سیاسی با بی شرافتی غیر قابل انکاری در صحن سازمان ملل دست جلاد بزرگ ابراهیم رئیسی را فشردند و از او به عنوان “رئیس جمهور ایران“ پذیرائی کردند. در حالیکه اینان به خوبی واقف بودند که او برگزیده مردم ایران نیست.
این خیزش همگانی، بی تردید به عنوان یکی از جنبش های مهم جهان، به ویژه ایران و خاورمیانه که آغازگر آن زنان و جوانان طرفدار آزادی پوشش بودند ماندگار و نهادینه شد. اگر هم احتمالاً امروز سرکوب شود چنان اثراتی از خود در جامعه باقی گذاشته که بالاخره در آینده ای نه چندان دور، به انقلابی ایرانی و انسانی با سرنگونی جمهوری اسلامی خواهد انجامید.
مرحله اعتصابات عمومی:
مدتی است که جنبش وارد مرحله اعتصابات شده است برای اینکه این مرحله حساس کارساز باشد بایستی اعتصابات عمومیت پیدا کند، در سطح بازارها، کارخانه ها، شرکت های خصوصی، بخش ها و ادارات دولتی و مؤسسات حمل و نقل و شرکت نفت و فولاد و گمرکات و قوای انتظامی گسترش پیدا کند. مرحله اعتصابات عمومی نقطه عطفی خواهد بود که منحنی پیروزی جنبش می تواند سیر بالا رونده پیدا کند.
مرحله سوم؛ براندازی و تشکیل سامانه مدیریت شورائی دوران بر اندازی:
ظاهراً مرحله سوم این جنبش در شرایطی برآمد پیدا میکند که جنبش از یک شخصیت کاریزماتیک و/یا از یک آلترناتیو سیاسی برخوردار نیست. این نقطه ضعف بزرگ جنبش خواهد بود که باید با هوشمندی آن را به نقطه قوت آن مبدل کرد. در غیر این صورت جنبش با مخاطرات بزرگی روبرو خواهد شد. در اینجاست که ضرورت پیدا می کند تا زنان و مردان خردمند، انقلابی و خشونت پرهیز به تشکیل سامانه ای دموکراتیک بپردازند تا در خلال کشمکش ها و چانه زدن های دوران سرنگونی امکانات ملی، ابزارها و روش های مدیریت جنبش انقلابی را طوری بکار گیرند که به درستی اعتماد مردمان ایران را جلب کنند.
برای تشکیل این سامانه دو شرط ابتدائی قابل ملاحظه است:
۱- همه افراد این سامانه از کنشگران داخل باشند.
۲- در این سامانه، به هیچ عذر و بهانه ای اجازه دخالت هیچ قدرت خارجی داده نشود.
نام، افراد، چگونگی و زمان شکل گیری این سامانه:
نام آن: این سامانه را می توان سامانه دوران براندازی و گذار نامید که پس از براندازی و شکل گیری به مجلس شورای ملی موقت تبدیل خواهد شد.
افراد آن: متشکل از افراد و کنشگران اجتماعی، سیاسی، خوشنام و شناخته شده جنبش انقلابی و کشور خواهد بود.
ترکیب آن: از هر شهر و شهرستان دو یا چند نفر، بدون استثنا با تساوی جنسیتی زن و مرد با معرفی و انتخاب و مشارکت مردم و متناسب با شرایط هر شهر و شهرستان و منطقه و با استفاده از خرد جمعی و اعتماد متقابل بر اساس دو اصل مهم مسئولیت و وظیفه و پاسخگوئی برگزیده شوند.
زمان تشکیل آن: زمان تشکیل این سامانه چه وقت باید باشد؟ تشکیل این سامانه هرچه زود تر و در خلال حرکت های انقلابی، بطور مخفی، توسط شهروندان، نهادهای شهروندی و سازمان دهندگان تغییرات و خیزش های انقلابی می تواند صورت بگیرد بطوریکه پس از سرنگونی حتی اگر هنوز همه اعضای آن معرفی نشده اند بلافاصله تشکیل جلسه دهد و به تکمیل این سامانه بپردازد و به انجام وظایف خود بپردازد. بدین ترتیب وقت تلف شده و کشور از رهبری شورای ملی برخوردار خواهد بود.
وظیفه های سامانه دوران براندازی و گذار:
۱- ایجاد هماهنگی سراسری و در دست گرفتن نیروهای پدافندی برای دفاع از مرزها.
۲- حفظ ارتباط با میدان های مبارزه با باقی مانده های جمهوری اسلامی.
۳- تدوین خواست های استراتژیک و انتشار آن.
۴- تدوین خواست ها و مراحل تاکتیکی و انتشار آن.
۵- انتخاب علنی یک هیأت مذاکره.
۶- گشودن باب مذاکره با مسئولان درجه دوم و سوم رژیم جمهوری اسلامی بر اساس خواست های مطروحه.
۷- مذاکره با مسئولان درجه دوم و سوم برای فراخواندن آنان به عدم ادامه همکاری با رژیم.
۸- اعلان امان دادن به همه کسانی که از رژیم جدا می شوند به شرط اینکه در جنایت ها دست نداشته باشند.
۹- پافشاری بر عدم خشونت از سوی مردم اما پاسخگوئی به خشونت در صورت لزوم.
۱۰- اشاعه گذار بدون خونریزی مشروط بر اینکه از این پس روحانیت در سیاست دخالت نکند.
۱۱- بازداشت فرماندهان و مسئولان کشتار ها و محاکمه آنها در دادگاه های عمومی، آزاد، عادلانه و با حضور وکیل های مدافع و نظارت های بین المللی.
۱۲- عدم مذاکره با مقامات درجه اول رژیم و پافشاری بر سرنگونی رژیم و خودداری از افتادن در دام طرفداران اصلاحات.
چگونگی تشکیل سامانه دوران براندازی و گذار:
برای اینکه حاصل مبارزات و جانفشانی های مردم بتواند در دست خود مردم بماند و توسط عوامل ذی نفع و ذی نفوذ داخلی و خارجی ربوده نشوند و جلوی هرج و مرج پس از فروپاشی رژیم اسلامی گرفته شود و از آنجا که پس از سرنگونی شرایط مناسب برای انتخابات آزاد و عادلانه و دموکراتیک وجود نخواهد داشت پیشنهاد می شود:
۱- این سامانه بر اساس سنت برگزیدگی (معرفی و انتصاب) و بطور داوطلبانه، بر اساس سوابق درستکاری، خدمتگزاری مبارزاتی، دفاع از حقوق مردم، خوشنامی، مشهور به حسن اعتماد مردم بودن و به ویژه بر اساس صفاتی که در بند دوم این متن بیان شده اند، توسط شهروندان انجام گیرد.
۲- مردم مبارز ایران در شرایطی قرار می گیرند که بایستی در موازات اقدامات لازم برای براندازی رژیم به تدارک تشکیل یک سامانه مردمی برای دوران گذار نیز بپردازند. نام این سامانه مردمی “مجلس شورای ملی موقت جمهوری ایران در دوران گذار “ خواهد بود. اعضای “مجلس شورای ملی موقت جمهوری ایران در دوران گذار “ از میان شهروندان مورد اعتماد و خوشنام و مبارز و باورمند به آزادی، حقوق بشر، حاکمیت ملت، تمامیت ارضی ایران، جدائی دین از سیاست، استقلال، جمهوری، و دموکراسی باشند.
۳- اعضای “مجلس شورای ملی موقت جمهوری ایران در دوران گذار“ به نسبت مساوی زن و مرد، پنجاه درصد، پنجاه درصد، خواهد بود. از هر شهر و شهرستان و استان و منطقه ۲ تا ۲۰ نفر به تناسب جمعیت بعنوان نماینده “مجلس شورای ملی موقت جمهوری ایران در دوران گذار “ معرفی خواهند شد.
۴- “مجلس شورای ملی موقت جمهوری ایران در دوران گذار “ در نخستین اجلاس خود هیأت رئیسه خود را انتخاب خواهد کرد که اختیارات و مسئولیت هایش را تدوین کرده و به تصویب “مجلس شورای ملی موقت جمهوری ایران در دوران گذار “ می رساند.
۵- مقر در محل “مجلس شورای ملی موقت جمهوری ایران در دوران گذار “ در میدان بهارستان تهران خواهد بود.
۶- نخستین مصوبه “مجلس شورای ملی موقت جمهوری ایران در دوران گذار“ لغو حکم اعدام و ممنوعیت بکار بردن هر نوع شکنجه در ایران خواهد بود.
۷- “مجلس شورای ملی موقت جمهوری ایران در دوران گذار“، تصدی مدیریت دوران گذار، تا تدوین عاجل قانون اساسی جمهوری ایران بر اساس سند اعلامیه بین المللی حقوق بشر و همه ملحقات آن را به عهده خواهد داشت.
۸- “مجلس شورای ملی موقت جمهوری ایران در دوران گذار“، بلافاصله به انتخاب قوه اجرایی موقت از میان کارشناسان و مدیران خوشنام و کاردان کشور و باورمند به صفات مندرج در بندهای یک و دو این متن خواهد پرداخت و بر اجرای درست وظایف آن نظارت خواهد داشت.
۹- همزمان، “مجلس شورای ملی موقت جمهوری ایران در دوران گذار“، به انتخاب قوه قضاییه موقت از میان حقوقدانان معتبر و بی طرف و باورمند به صفات مندرج در بندهای یک و دو این متن مبادرت کرده و بر اجرای درست وظایف آن نظارت خواهد داشت.
۱۰- تدوین و تصویب قانون اساسی جمهوری ایران وظیفه دیگر “مجلس شورای ملی موقت جمهوری ایران در دوران گذار“ است. پس از تصویب قانون اساسی جمهوری ایران در “مجلس شورای ملی موقت جمهوری ایران در دوران گذار“، آخرین مأموریت او برگزاری انتخابات آزاد و عادلانه مجلس ملی جمهوری ایران است که این مجلس بلافاصله تدارک یک انتخابات آزاد و عادلانه، برای انتخابات ریاست جمهوری را به عهده خواهد داشت.
#فرهنگ_قاسمی رئیس و سخنگوی حزب سوسیال دمکرات و لائیک ایران همسازی ملی جمهوریخواهان دموکرات و لائیک