امروز چهارشنبه هفتم آبان یک ماه از تحصن ام در مقابل دفتر بند ۷ زندان اوین می گذرد.تحصنی که به دلیل ده ماه جلوگیری از ملاقات همسر و دخترم به دلیل نداشتن حجاب مورد نظر مسئولان زندان صورت گرفته است. در این یک ماه هرروز (به غیر از روزهای تعطیل) از ساعت ۹ صبح تا دو بعد از ظهر در محل تحصن حاضر شده و اعتراضم را به مسالمت آمیزترین شکل ممکن نشان داده ام.
واکنش مقامات زندان از همان روزهای اول تشکیل پرونده ی انضباطی و محرومیت از ملاقات بود.
بدین معنی که سه هفته از ملاقات با پدر ، مادر ، خواهر و برادرانم نیز ممنوع شده ام.
من همچنان به احقاق حق ملاقات پافشاری خواهم کرد و مسولان زندان حق جلوگیری از ملاقات خانواده ها به دلیل واهی نداشتن حجاب را ندارند.
این محرومیت ها نقض فاحش حقوق بشر و حق بدیهی زندانیان و خانواده هایشان است.
اکنون در تمام دنیا تنها طالبان و برخی نهادهای حکومتی در ایران از جمله زندان اوین حق پوشش اختیاری را نادیده میگیرند.
مقامات زندان بارها گفته اند همسرتان میتواند هنگام ورود “چیزی ” سرش بیاندازد و پس از ورود در داخل بردارد.
درواقع هدف آن ها دیگر حفظ حجاب نیست. تلاش مضحکی است برای نمایش اقتدارشان.
رضا خندان
۷ آبان ۱۴۰۴
زندان اوین
منبع : فیسبوک نسرین ستوده