انقلاب اسلامی درهجرت: بزرگترین حامی اخوانالمسلمین، دولت قطر است، اما هیچ برخورد جدی با این کشور مشاهده نمیشود. درست مانند عربستان سعودی که حامی اصلی جریانهای سلفی است و همچنان از حمایت و احترام جهانی برخوردار است. این واقعیت نشان میدهد که اگر پیروان این دو جریان فکری مورد حمله یا محدودیت قرار بگیرند، حامیان قدرتمندشان به بهانه منافع ملی یا ملاحظات استراتژیک، بدون هیچ مانع و بازخواستی به کار خود ادامه میدهند. به عبارت دیگر، عدالت و برخورد یکسان با ایدئولوژیها در عرصه بینالمللی عملاً وجود ندارد و این نوع تبعیض آشکار، ماهیت سیاسی و منفعتمحور تصمیمگیریها را به روشنی نشان میدهد.
رئیسجمهور آمریکا، ، روز دوشنبه فرمانی را امضا کرد که فرآیندی را آغاز میکند تا شاخههای اخوانالمسلمین در برخی کشورها به عنوان «سازمانهای تروریستی خارجی» شناخته شوند.
کاخ سفید در بیانیهای اعلام کرده است که این تصمیم شامل شاخههای اخوانالمسلمین «در لبنان، اردن و مصر» میشود، کشوری که این جنبش در آن تأسیس شد، و این گروه «در کارزارهای خشونتآمیز و بیثباتکننده دست دارد یا آنها را تشویق و حمایت میکند که هم به مناطق خودشان و هم به منافع آمریکایی آسیب میزند».
قرار است وزیر امور خارجه، مارکو روبیو، و وزیر خزانهداری، اسکات بسِنت، روند رسمی تعیین این گروهها را تکمیل کنند.
تحریمهای مالی و اداری
طبقهبندی اخوانالمسلمین به عنوان «سازمان تروریستی خارجی» علاوه بر فشار سیاسی، امکان اعمال مجموعهای از اقدامات مالی و اداری را فراهم میکند: مسدود کردن داراییها، ممنوعیت تراکنشهای مالی، منع ورود به آمریکا و غیره.
اخوانالمسلمین، سازمانی فراملی که در بسیاری از کشورها حضور دارد، برای دههها مهمترین جنبش مخالف در مصر بود، با وجود سرکوبهای گسترده. این گروه که اکنون در مصر یک سازمان «تروریستی» شناخته میشود، پس از یک دوره کوتاه یکساله ریاستجمهوری محمد مرسی در سال ۲۰۱۳، از صحنه سیاسی حذف شد.
این جماعت طرحی از اسلام سیاسی محافظهکار را دنبال میکند. این جنبش در چند کشور دیگر، از جمله عربستان سعودی و اخیراً اردن (در آوریل) نیز ممنوع اعلام شده است. اردن فعالیتهای اخوانالمسلمین را «بیثباتکننده» خوانده و به ساخت و انبار راکت و مواد منفجره متهم کرده است.
در فرانسه، امانوئل ماکرون امسال دو شورای دفاع و امنیت ملی را به بررسی «نفوذ اخوانالمسلمین» اختصاص داد.
منبع: فیگارو