انتخاب: بیشک دور تازهای از خصومت دیپلماتیک به سود تندروها خواهد بود. فعلاً، یک پنجره فرصت باز است. ترامپ باید فرستادهای به تهران بفرستد تا دریابد چه نوع توافقی – اگر اصلا ممکن باشد – قابل دسترس است.
اکونومیست نوشت: برای ایران، امسال، سالی به غایت سخت بوده است. در یک کارزار بمباران ۱۲ روزه در ماه ژوئن، اسرائیل با کمک بمب افکن های بی-۲ آمریکا، سایت های هسته ای ایران را مورد هدف قرار داد. برنامه بومی غنیسازی اورانیوم ایران همچنان زیر آوار است.
به گزارش سرویس بین الملل «انتخاب»، در ادامه این مطلب آمده است: تهران مشتاق به نظر میرسد که درهای خود را به روی جهان باز کند. در یک گفتگو، عباس عراقچی، وزیر امور خارجه، خواستار از سرگیری مذاکرات با فرستاده آمریکا، استیو ویتکاف، شد. او می گوید مذاکرات درباره غنیسازی صلح آمیز اورانیوم درست پیش از شلیک موشک ها در آستانه نتیجه دادن بوده است. این توافق می تواند شامل پیشنهادی باشد که به خارجی ها– حتی آمریکاییها- اجازه دهد غنیسازی صلحآمیز در خاک ایران را نظارت کنند.
خارجی ها چگونه باید واکنش نشان دهند؟ بدبینان معتقدند بیتردید ایران میخواهد زمانی بخرد تا ذخایر مؤثرترین موشکهای متعارف خود را تجدید کند (بیم آن می رود که حملات اسرائیل پیش از آنکه بنیامین نتانیاهو سال آینده وارد انتخابات شود، از سر گرفته شود). برخی خطر بزرگ تری میبینند. نظرسنجیها نشان میدهد مردم عادی ایران به طور پیوسته خواهان دستیابی کشورشان به بمب هسته ای بودهاند. اگر اکنون، دانشمندان و متخصصان تسلیحاتی، با استفاده از سایت های پنهان غنیسازی، برای ساخت آن شتاب بگیرند و مذاکرات را بهعنوان پوششی استفاده کنند، چه؟ وزیر خارجه میگوید، چنین چیزی ناممکن است. او می گوید– هرچند دیگران آن را مورد مناقشه قرار میدهند- که تمامی ۴۰۰ کیلوگرم اورانیوم با غنای بالا ایران اکنون زیر آوار مانده است. به گفته او، شتاب برای دستیابی به سلاح از اساس منتفی است.
بدبینان میگویند که مذاکرات با ریسک همراه است. اما فرصتهای از دسترفته نیز هزینه دارد. ترامپ اکنون می گوید که «کاملاً برای یک توافق آماده است»، حتی اگر خودش توافق قبلی را—که در سال ۲۰۱۵ منعقد شد- لغو کرده بود. تغییر موضع او، اگر واقعی باشد، ممکن است نشان دهنده آن باشد که بمباران ایران برای مجبور کردنش به چشم پوشی از جاه طلبی های هسته ای، دانش یا ظرفیتش، راهحلی دائمی نیست.
جمهوری اسلامی در خارج از کشور آسیب دیده، اما برخی از دشمنی های دیرینه خود را نرم کرده است، از جمله با عربستان سعودی. در داخل نیز، جمهوری اسلامی از برخی جهات سختگیری ها را کمتر کرده است. گشت ارشاد از اجرای قانون حجاب دست برداشته است. بعلاوه، ارجاعات رسمی به نمادهای ملیگرایانه و ایرانی، جان گرفته است.
ایران بار دیگر آماده به نظر میرسد که به سمت تعامل با غرب برود.
همه این عوامل، هر یک به نوعی، فرصتی کمسابقه برای ایجاد فصل جدیدی در روابط ایران و آمریکا فراهم می کنند. تعامل می تواند قدرت تندروها در ایران را کمتر کند؛ بیشک دور تازهای از خصومت دیپلماتیک به سود آنان خواهد بود. فعلاً، یک پنجره فرصت باز است. ترامپ باید فرستاده ای به تهران بفرستد تا دریابد چه نوع توافقی– اگر اصلا ممکن باشد- قابل دسترس است.