«بهبهان انگار حکومت نظامی شده. هر شب میترسیم بریزند خانهامان برای این که تقریبا هر شب در هر محله عدهای را بردهاند. خیلیها در خانه زخمی دارند و بیشتر نگرانند که مبادا ماموران آنها را پیدا کنند.» این جمله را «عطاالله» از شهروندان بهبهان به ایرانوایر میگوید و تاکید میکند «بعید نیست همین الان دارند شنودمان میکنند.»
وقتی ماموران سرکوب بهبهان در استان خوزستان پنجشنبه ۱۸دی۱۴۰۴ از پس مردم معترض برنیامدند نیروهای «سپاه امام حسن مجتبی» شهر را در ۱۹دی ۱۴۰۴ تصرف کردند و بازداشتهای گسترده در شهر شروع شد.
بهبهانیها در ۲۶ شب گذشته با هجوم ماموران امنیتی به خانههایشان مواجه بودهاند و به سختی امکان اطلاعرسانی درباره شرایطی را یافتهاند که به آنها تحمیل شدهاست.
ایرانوایر با سه شاهد عینی وقایع هفتههای اخیر در بهبهان گفتوگو کرده که نشان میدهد پس از استقرار نیروهای سپاه امام حسن مجتبی در این شهر فضایی شبه حکومت نظامی در آن ایجاد شدهاست و هر شب گروههای مختلفی از ماموران اطلاعات سپاه و وزارت اطلاعات برای بازداشت افراد به خانه مردم یورش میبرند. سپاه امام حسن مجتبی یک تیپ از نیروهای نظامی سپاه مستقر در محلی به نام «امیر حاضر» در محدوده ۱۵ کیلومتری بهبهان است که همزمان سرکوب بهبهان و رامهرمز را برعهده داشتهاست.
«روزبه» ۶۰ ساله، یکی از شهروندان بهبهانی ساکن در محله «اسلامآباد» این شهر به ایرانوایر میگوید: «برای پیگیری وضعیت بازداشت برادرزادهام به دادگاه انقلاب رفتم. تعداد زیادی آمده بودند بلکه بتوانند خبر بگیرند یا وثیقه بگذارند. آنجا میگفتند فقط در یک شب ۱۵۰ نفر را دستگیر کردهاند.»
به جز «روزبه» یکی از فعالان مدنی بهبهان نیز که حتی نمیخواهد نام کوچکش در گزارش قید شود، به ایرانوایر میگوید:«مطمئنم بیش از یک هزار نفر در فاصله ۱۹دی تا کنون دستگیر شدهاند. حتی میدانم که چند نفر از بازداشتیها را به اهواز منتقل کردهاند».
«ملیحه» دیگر شهروند بهبهان است که با ایرانوایر گفتگو کرده و میگوید:«این بار خیلی چیزها با سال ۱۳۹۸ فرق میکرد. پنجشنبه هیچ کدام از ماموران نیروی انتظامی و سپاه نتوانستند جلوی مردم را بگیرند. شلیکها و دستگیریها از ۱۹دی ۱۴۰۴ شروع شد و هنوز هم ادامه دارد.»
مسجد بردی را آتش زدند چون خاطره انقلاب ۵۷ را زنده میکرد
«ملیحه» ۲۱ سال دارد و در محله «لب آب» بهبهان زندگی میکند. او و بستگانش در جریان اعتراضات آبان ۱۳۹۸ و جنبش «زن، زندگی، آزادی» هم فعالیت داشتهاند. آنچه در جریان فراخوان ۱۸دی ۱۴۰۴ در بهبهان رخ را اینگونه توضیح میدهد: «جمعیت اصلا قابل مقایسه با آبان ۹۸ نبود. میتوانم بگویم بیش از ۱۵هزار نفر مردم در خیابانها بودند. آنقدر زیاد که از همان ساعات اولیه ماموران نیروی انتظامی و سپاه نتوانستند کاری بکنند. اصل سرکوب مردم روز نوزدهم اتفاق افتاد.»
او به اتفاقات سال ۹۸ و آتشسوزی بانک ملی بهبهان اشاره میکند و میگوید: «این بار هیچ کدام از مردم به سراغ بانکها نرفتند. آنچه خودم شاهدش بودم هجوم مردم مسجد «بردی» بود. آنجا را آتش زدند.»
مسجد بردی بهبهان از قبل از انقلاب ۱۳۵۷ محل فعالیت اعضای گروه «منصورون» بهبهان بود. این گروه که افرادی چون «محسن رضایی»، «مجید بقایی» و «علی شمخانی» در آن فعالیت میکردند در بهبهان دستکم ۲ افسر شهربانی را ترور کردند. به گفته ملیحه بخشی از خشم مردم نسبت به این مسجد ناشی از سابقه فعالیت آن در انقلاب ۵۷ بودهاست.
براساس آنچه این زن جوان میگوید مردم معترض خشم خود را روی تابلوهای راهنمایی و رانندگی و به طور مشخص روی دوربینهای امنیتی – انتظامی سطح شهر خالی میکردند.
او همچنین درباره موج دستگیریها در بهبهان میگوید:«وقتی ماموران در شب اول فراخوان از پس مردم برنیامدند نیروهای سپاه از بیرون شهر وارد شدند. تیراندازیها و دستگیرها بیشتر مربوط به ۱۹دی ۱۴۰۴ است که سپاهیها شهر را تصرف کردند.»
به گفته عطا دیگر شهروند بهبهانی، مسجد بردی نزد اهالی شهر به «نوار غزه» شهره است زیرا از قدیم رفتارهای رادیکال انقلابی در آن شکل گرفته بود.
او همچنین درباره آنچه در ۱۹ دی در این شهر رخ داده توضیح میدهد: «بسیاری از تیراندازیها در محدوده بیمارستان «شهیدزاده» و چهارراه «کرمنسب» رخ داده که در سمت غرب بهبهان قرار دارد. مردم پوکه کلاشینکف آنجا پیدا کردند.»
به گفته عطا، مردم بهبهان تخمین میزنند در ساعات پایانی جمعه ۱۹دی ۱۴۰۴ دستکم ۲۰۰ نفر توسط ماموران سپاه بازداشت شدهاند. او در اینباره میگوید: «این عددها شاید دقیق نباشد چرا که معترضان نهاد یا جایی که آمار بگیرد ندارند. اما از حرفهایی که دوستانم در دادگستری زدهاند این عدد را میگویم. شنیدههایم از کارمندان دادگاه انقلاب هم این است که از ۱۹دی تا الان بیش از هزار نفر را دستگیر کردهاند.»
هر شب عدهای دستگیر میشوند
یکی از فعالان مدنی بهبهان درباره موج دستگیریها به ایرانوایر میگوید: «مردم گرفتار اطلاعات سپاه و سه قاضی هستند که سابقه آنها برای همه ما روشن است. افرادی که طی روزهای بعد از ۱۹دی بازداشت شدهاند با حکم سه قاضی بودهاست. مثلا یکی از آن قضات «روحالله فرزاد نسب» بازپرس شعبه دوم دادسرای عمومی و انقلاب است که قبلا هم فعالان صنفی معلمان را تحت فشار قرار داده بود. یکی دیگر از قضات «داوود شیرعلی»، بازپرس شعبه سوم و دیگری «عباس کرمی» دادیار شعبه ۵ دادسرای عمومی و انقلاب بهبهان است.»
این فعال مدنی از وضعیت نامعلوم سه نفر از بازداشتشدگان که از بهبهان به اهواز منتقل شدهاند گفته و میافزاید: «یکی از بازداشتیها «مجید محتشمینیا» از معلمان بهبهان است که شنیدیم او را به اهواز منتقل کردهاند. «سجاد بنادری» و «رامین خانی» را هم شنیدیم که به اهواز منتقل کردهاند.»
عطاالله دیگر شهروند بهبهان درباره چگونگی بازداشتهای این شهر میگوید: «آنچه از کارکنان دادگستری شنیدهام این است که در حال بررسی دوربینهای امنیتی هستند و هر چه دوربین در سطح شهر بوده را هم توقیف کرده و در حال بررسی هستند. لیدرهای اعتراضات را سپاه استان بازداشت میکند و میبرد ولی افراد تحصیلکرده و فرهنگی را وزارت اطلاعات میبرد.»
شایعهای در بین مردم بهبهان نقل میشود که در جریان اعتراضات سپاه با استفاده از پهپاد به شناسایی معترضان پرداخته و هجوم شب به شب ماموران به خانهها ناشی از استخراج دادههای این پهپادهاست.
عطاالله همچنین به محله «اسلامآباد واقع در شرق بهبهان که در مسیر جاده گچساران قرار دارد اشاره میکند و توضیح میدهد: «خانوادههایی که عموما ساکن اسلام آباد بهبهان هستند در این روزها بیشتر به دادگستری مراجعه کرده و پیگیر وضعیت بازداشت عضو از خانواده خود بودهاند. به همین دلیل احتمالا بیشتر دستگیر شدگان از این محله بهبهان باشند.»
به گفته عطاالله در اعتراضات دی ۱۴۰۴ نقش لرها پررنگ بوده و این کنش آنها نسبت به دورههای قبلی اعتراضات در آبان ۹۸ و پاییز ۱۴۰۱ چشمگیرتر بوده است.
او به تشییع و خاکسپاری دو جوان لر اهل بهمئی که به بهبهان نزدیک است ولی در استان کهگیلویه و بویراحمد واقع شده میپردازد و میگوید: «حمیدرضا همتی، دانشجوی ۲۱ سالهای بود که در اصفهان به ضرب گلوله کشته شد. سال آخر رشته زبان درس میخواند و در همین روزها در این شهر به خاک سپرده شد. در محله اسلامآباد هم بافت قومیتی اکثرا از لرها هستند.»
به گفته عطاالله در جریان اعتراضات ۱۳۹۸ نیز دو برادر از خانواده دشتینیا اهل همین محل بودند که به ضرب گلوله ماموران کشته شدند. اشاره او به «مهرداد دشتینیا» و «محمود دشتینیا» است.
نمیتوان از وضعیت مجروحان گزارشی به دست آورد
روزبه، پیشتر پرستار بوده و بازنشسته شدهاست. او در این روزها بیشتر مورد مشورت و مراجعه مردم قرار گرفته تا به وضعیت مجروحان به صورت مستقیم و غیرمستقیم رسیدگی کند؛ «آنچه به طور مشخص میدانیم این است که دستکم یک چشم ۲ زن و ۳ مرد تخلیه شدهاست. تصویر و برگههای بیمارستانی یکی از آنها منتشر شد. نام یکی از آنها امیررضا پرتابی است که یک چشمش تخلیه شدهاست.»
براساس آنچه روزبه تخمین میزند دستکم ۱۰۰ نفر در جریان سرکوب ۱۹ دی ۱۴۰۴ مجروح شدهاند و در خانهها در حال مداوا هستند.
او به ایرانوایر تاکید میکند: «با این وضعیت آن هم با جوی که در شهر حاکم شده و هر شب میشنویم که برای دستگیری به محلهای ریختهاند نمیتوان به موقع به داد مجروحان رسید. ضمن آن که ما اصلا نمیدانیم در میان آنها کسانی هست که به جراحی نیاز دارند یا نه. از این که خون نیاز دارند یا نه بیخبریم چرا که خیلیها اصلا جرات ندارند از وجود مجروح در خانهاشان چیزی به کسی بگویند.»
.
ایران وایر