اگر رژیم پهلوی می ماند امروز کجا  بودیم ؟

اعترافات درگوشی وزرای شاه به سفیر آمریکا: وضع خراب‌تر از این حرف‌هاست!
بنی صدر: آقای اسدی صحبتی کرده و می‌گوید که من کینه‌توزانه با رژیم پهلوی برخورد می‌کردم؛ اصلاً من کارِ علمی را با کینه و این‌جور چیزها سازگار نمی‌دانم. من اصلاً اهل کینه نبودم و هیچ‌ وقت در عمرم به کسی کینه نورزیدم؛ نه به شاه سابق، نه به آقای خمینی و نه به هیچ‌کس دیگر. من خودم را برای خطای دیگران بیمار نمی‌کنم.
اما در همان دوران سلطنت شاه سابق، فهرستی از ۵۰ خیانت خانواده پهلوی تهیه کردم. همین امروز هم هر کس آماده و داوطلب باشد، من حاضرم درباره آن ۵۰ خیانت با او بحث آزاد کنم. تا امروز نه آن رژیم به آن خیانت‌ها پاسخی داد و نه آن رژیمِ مصرف‌محور توضیحی داشت. خودِ این آقا (شاه) در جلسه‌ای که سازمان برنامه هم حاضر بود، گفت ما دیگر پول‌های نفت را آتش نمی‌زنیم. اصلاً احتیاجی به کینه من نیست؛ بر اساس جداولی که من آوردم، قرار بود منابع شناخته‌شده نفت در سال ۱۹۹۵ به پایان برسد، در حالی که می‌خواستند صدور نفت را به ۸ میلیون بشکه در روز برسانند!
از سوی دیگر، حرف‌های آقای سولیوان (آخرین سفیر آمریکا) را بشنوید؛ ایشون در کتابش می‌گوید وقتی به ایران آمد و وضعیت اقتصادی را مطالعه کرد، دید وضع بسیار خراب است. او وزرای اقتصاد را به شام دعوت کرد و در حضور همگی بحث را مطرح کرد که اقتصاد از دست رفته است. آن وزرا روبروی هم می‌گفتند وضعیت عالی است و رشد اقتصادی چنین و چنان است، اما وقتی بلند می‌شدند که بروند، تک‌تک آن‌ها در تنهایی به سولیوان می‌گفتند وضع از آنچه شما گفتید هم بدتر است، ولی ما جرئت نمی‌کنیم مقابل هم حرف بزنیم چون به اعلی‌حضرت گزارش می‌دهند؛ اما شما (سولیوان) می‌توانید بگویید که وضع خراب است.
مردم ایران که دیوانه نبودند؛ دیدند آن مدار بسته است و خودشان را رها کردند. جای تأسف دارد که ما نتوانستیم مدار را باز نگه داریم، اما این دلیل نمی‌شود که آن مدار بسته نبود. آقای رائفی! اگر آن رژیم می‌ماند، وضع اقتصاد همین آش و همین کاسه بود. وقتی ما مسئول شدیم و وضعیت بانک‌ها را خواستیم، حتی بانک ملی هم ورشکسته بود.»