در حالی که دولت از کاهش تنشهای خارجی و آغاز اجرای تفاهمنامه ایران و آمریکا به عنوان فرصتی برای بهبود شرایط اقتصادی سخن میگوید، افزایش کمسابقه قیمت نان بار دیگر موضوع معیشت خانوارهای ایرانی را به صدر اخبار بازگردانده است. نان که اصلیترین کالای مصرفی بسیاری از خانوادهها، بهویژه اقشار کمدرآمد، به شمار میرود، اکنون با افزایش قیمت روبهرو شده، اما کارگران نانواییها همچنان از این افزایش سهمی نبردهاند.
به گزارش ایلنا، افزایش دوباره قیمت نان، مطالبه قدیمی کارگران خباز برای اصلاح دستمزدها را بار دیگر زنده کرده است. سالهاست که افزایش مزد این کارگران به افزایش قیمت نان گره خورده، اما در عمل، حتی پس از هر مرحله افزایش قیمت، دستمزد آنان یا تغییری نکرده یا بسیار کمتر از نرخ تورم افزایش یافته است. در نتیجه، به گفته فعالان کارگری، کارگران نانوایی از جمله نخستین قربانیان سیاستهای موجود در تعیین مزد هستند.
عبدالله بلواسی، فعال کارگری، در گفتوگو با ایلنا با اشاره به افزایش اخیر قیمت نان گفت: «این افزایش قیمت به تنهایی با افزایشهای پنجاه سال گذشته برابری میکند، اما هنوز خبری از اصلاح دستمزد کارگران نانوایی نیست.» وی تأکید کرد که گره زدن دستمزد کارگران به قیمت نان، عرفی نادرست است که سالها موجب تضییع حقوق این قشر شده است.
بلواسی با انتقاد از سازوکار تعیین دستمزد افزود: «وقتی بازار و قیمت کالاهای اساسی از کنترل خارج شده و دولت نتوانسته معیشت کارگران را حفظ کند، شورای عالی کار نیز عملاً کارآمدی خود را از دست داده است.» به گفته او، تعیین دستمزد یکبار در پایان سال، در شرایطی که تورم در همان ماههای نخست ارزش واقعی مزد را به شدت کاهش میدهد، دیگر پاسخگوی واقعیتهای اقتصاد ایران نیست و بازنگری مستمر در نظام تعیین مزد ضروری است.
این فعال کارگری همچنین دولت را به ناتوانی در کنترل بازار متهم کرد و گفت: «رها شدن بازار، زمینه فعالیت دلالان و محتکران را فراهم کرده و در مواردی خود دولت نیز با تصمیمهایش موجب افزایش ناگهانی قیمت کالاهای اساسی شده است.» وی یادآور شد که با وجود افزایش ۶۰ درصدی حداقل دستمزد مصوب سال ۱۴۰۵، بسیاری از کارگران خباز پس از گذشت سه ماه از سال، هنوز حتی یک ریال افزایش حقوق دریافت نکردهاند، در حالی که حق بیمه آنان از ابتدای سال بر اساس نرخ جدید محاسبه و دریافت شده است.
انقلاب اسلامی در هجرت: گرانی نان تنها افزایش قیمت یک کالا نیست؛ بلکه نشانهای از فشاری است که بر معیشت اقشار حقوقبگیر و کمدرآمد وارد میشود. نان آخرین کالایی است که بسیاری از خانوادهها از سبد مصرف خود حذف میکنند و از این رو، افزایش قیمت آن مستقیماً بر امنیت غذایی جامعه اثر میگذارد. در عین حال، تجربه سالهای گذشته نشان داده است که افزایش قیمت کالاهای اساسی، اگر با اصلاح نظام دستمزد و حمایت از قدرت خرید مردم همراه نباشد، به گسترش فقر و نابرابری میانجامد.