شش ماه پس از آغاز جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران، پیامدهای آن بیش از پیش وارد سیاست داخلی آمریکا شده است. تازهترین نظرسنجی رویترز/ایپسوس نشان میدهد تنها ۳۱ درصد آمریکاییها از اقدام نظامی آمریکا علیه ایران حمایت میکنند؛ پایینترین میزان از نخستین ماههای جنگ. این رقم در ماه مارس ۳۷ درصد و اوایل اوت ۳۴ درصد بود.
کاهش حمایت حتی در میان جمهوریخواهان نیز مشاهده میشود. در ماه مارس ۷۷ درصد جمهوریخواهان از جنگ حمایت میکردند؛ این میزان اکنون به ۶۹ درصد رسیده است. همزمان فقط ۳۳ درصد آمریکاییها عملکرد دونالد ترامپ را تأیید میکنند؛ رقمی که برای دومین نظرسنجی پیاپی در پایینترین سطح ثبتشده برای او در نظرسنجیهای رویترز/ایپسوس، در هر دو دوره ریاستجمهوریاش، قرار دارد.
یکی از عوامل افزایش نگرانی، طولانیشدن جنگ است. ۸۳ درصد پاسخدهندگان معتقدند جنگ برای مدتی طولانی ادامه خواهد یافت؛ این رقم در اوایل ماه جاری ۸۰ درصد بود. این نگرانی با وعدههای انتخاباتی ترامپ برای دور نگه داشتن آمریکا از جنگهای طولانی در تضاد قرار گرفته است.
پیامد اقتصادی جنگ نیز به مسئلهای محسوس برای خانوارهای آمریکایی تبدیل شده است. قیمت بنزین در آمریکا اکنون بیش از یک دلار در هر گالن بالاتر از پیش از آغاز جنگ است. شاخص اعتماد مصرفکنندگان نیز در ماه اوت به پایینترین سطح هفت ماه اخیر رسیده و قیمت بنزین همچنان بالاتر از چهار دلار در هر گالن باقی مانده است.
دادههای اقتصادی منتشرشده امروز، ۲۶ اوت، فشار موجود را بیشتر آشکار میکند. شاخص قیمت هزینههای مصرف شخصی ـ یکی از معیارهای اصلی مورد توجه فدرال رزرو ـ در ماه ژوئیه نسبت به سال قبل ۳٫۷ درصد افزایش یافته؛ در حالی که هنگام آغاز جنگ در اواخر فوریه نرخ آن ۲٫۹ درصد بود. آسوشیتدپرس افزایش قیمت انرژی ناشی از جنگ ایران را در کنار منازعات تجاری آمریکا از عوامل فشار تورمی میداند.
تحول سیاسی تازهتر نیز قابل توجه است. نظرسنجی رویترز/ایپسوس که نتایج تکمیلی آن امروز منتشر شده نشان میدهد در موضوع هزینه زندگی، ۳۶ درصد رأیدهندگان دموکراتها و ۲۸ درصد جمهوریخواهان را دارای سیاست بهتری میدانند؛ بزرگترین برتری دموکراتها در این زمینه از زمان آغاز طرح این پرسش در اکتبر ۲۰۲۵.
منابع: رویترز/ایپسوس، آسوشیتدپرس، ؛ دانشگاه کوئینیپیاک
انقلاب اسلامی در هجرت؛ هزینه جنگ به داخل آمریکا بازمیگردد
نخست باید در تفسیر این ارقام احتیاط کرد. نمیتوان تمام کاهش محبوبیت ترامپ را نتیجه جنگ ایران دانست. تعرفههای تجاری، تورم، وضعیت بازار کار و دیگر مسائل داخلی نیز در نارضایتی رأیدهندگان نقش دارند. اما روند چند نظرسنجی نشان میدهد که جنگ ایران به یکی از عوامل مهم فشار سیاسی بر دولت ترامپ تبدیل شده است.
نظرسنجی دانشگاه کوئینیپیاک در پایان ژوئیه این تصویر را حتی روشنتر نشان میداد: ۶۰ درصد رأیدهندگان با عملیات نظامی آمریکا علیه ایران مخالف بودند، ۶۶ درصد جنگ را ارزش هزینههای آن نمیدانستند و تنها ۲۸ درصد عملکرد ترامپ در قبال ایران را تأیید میکردند. همچنین ۵۴ درصد معتقد بودند آمریکا در جنگ با ایران پیروز نشده است.
این مسئله از آن جهت برای ترامپ اهمیت بیشتری دارد که جنگ اکنون از طریق قیمت انرژی مستقیماً وارد زندگی روزمره آمریکاییان شده است. رأیدهنده ممکن است تحولات نظامی خلیج فارس را از فاصلهای دور دنبال کند، اما افزایش قیمت بنزین، مواد غذایی و حملونقل را هنگام خرید روزانه مستقیماً احساس میکند. گزارش تحلیلی امروز رویترز نیز خاطرنشان میکند که قیمت بنزین آمریکا طی یک سال حدود ۳۰ درصد و گازوئیل بیش از ۵۰ درصد افزایش یافته است.
این وضعیت یکی از تناقضهای مهم سیاست کنونی واشنگتن را آشکار میکند. آمریکا از نظر نظامی و اقتصادی به مراتب قدرتمندتر از ایران است، اما ایران با محدود کردن جریان انرژی از هرمز توانسته بخشی از هزینه جنگ را به اقتصاد آمریکا و دیگر کشورهای جهان منتقل کند. رویترز وضعیت کنونی را نوعی جنگ فرسایشی بر سر انرژی توصیف میکند که در آن هیچیک از طرفین تاکنون نتوانسته دیگری را به پذیرش خواستههای اصلی خود وادار کند.
این امر برای ترامپ یک محدودیت سیاسی ایجاد میکند. تشدید گسترده جنگ میتواند خطر افزایش بیشتر قیمت نفت و بنزین و تلفات نظامیان آمریکایی را در پی داشته باشد؛ اما ادامه وضعیت موجود نیز هزینه اقتصادی و سیاسی خود را دارد. در مقابل، عقبنشینی بدون دستیابی به اهداف اعلامشده، این پرسش را ایجاد خواهد کرد که هزینه شش ماه جنگ برای چه دستاوردی پرداخت شده است.
اهمیت این مسئله با نزدیک شدن انتخابات میاندورهای ۳ نوامبر افزایش مییابد. تمام کرسیهای مجلس نمایندگان و ۳۵ کرسی سنا در معرض رأی قرار دارند. در نظرسنجی رویترز/ایپسوس، رأیدهندگان مستقل در انتخاب فرضی کنگره با نسبت ۳۳ درصد در برابر ۱۹ درصد دموکراتها را بر جمهوریخواهان ترجیح دادهاند. از دست رفتن هر یک از دو مجلس میتواند اجرای برنامههای ترامپ در دو سال باقیمانده ریاستجمهوری او را دشوار کند.
با این همه، هنوز نمیتوان نتیجه انتخابات را از این ارقام پیشبینی کرد. جمهوریخواهان در موضوعاتی مانند مهاجرت و جرم همچنان برتریهایی دارند و ۳۷ درصد رأیدهندگان در پرسش مربوط به هزینه زندگی گفتهاند هیچیک از دو حزب را ترجیح نمیدهند یا هنوز تصمیم نگرفتهاند.
اما یک روند اکنون آشکارتر شده است: هرچه جنگ طولانیتر شود و نتیجه روشنی به همراه نداشته باشد، هزینه سیاسی آن برای دولت ترامپ افزایش مییابد. فشار افکار عمومی و نگرانی جمهوریخواهان از انتخابات میاندورهای میتواند به عاملی برای محدود کردن گزینه نظامی و افزایش انگیزه واشنگتن برای یافتن راهحل سیاسی تبدیل شود. از این منظر، تحولات داخل آمریکا نیز اکنون به بخشی از معادله جنگ و مذاکرات با ایران تبدیل شده است.
