رویترز روز چهارشنبه ۲ سپتامبر در گزارشی اختصاصی نوشت شماری از مقام‌های دولت دونالد ترامپ، با نگرانی از تأثیر ادامه جنگ ایران بر انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره، خواهان آن هستند که عملیات نظامی آمریکا دست‌کم تا انتخابات سوم نوامبر در سطحی محدود باقی بماند.
به گفته منابع آگاه که رویترز با آنان گفت‌وگو کرده، در کاخ سفید نگرانی وجود دارد که گسترش دوباره جنگ و افزایش تلفات نیروهای آمریکایی یا فشار بیشتر بر قیمت انرژی بتواند موقعیت جمهوری‌خواهان را در انتخابات تضعیف کند. دولت ترامپ در حال حاضر به‌جای بازگشت فوری به جنگ تمام‌عیار، بر افزایش فشار اقتصادی بر ایران متمرکز شده است تا در مذاکرات احتمالی آینده امتیازهایی را به دست آورد که ماه‌ها عملیات نظامی نتوانسته است تأمین کند.
این گزارش در حالی منتشر می‌شود که حملات گسترده آمریکا در روزهای اخیر و پاسخ موشکی و پهپادی ایران، بزرگ‌ترین تبادل آتش میان دو کشور از ماه ژوئیه را رقم زده است. رویترز می‌گوید بازگشت به عملیات گسترده پس از انتخابات نوامبر در میان گزینه‌های مورد بررسی قرار دارد، هرچند هنوز تصمیم قطعی در این زمینه گرفته نشده است.
گزارش رویترز همچنین نشان می‌دهد جنگ ایران به مسئله‌ای داخلی در سیاست آمریکا تبدیل شده است. افزایش قیمت انرژی، هزینه‌های جنگ و احتمال تلفات بیشتر نظامیان آمریکایی از عواملی هستند که می‌توانند بر رأی‌دهندگان و سرنوشت انتخابات کنگره اثر بگذارند.
رویترز، آسوشیتدپرس.
انقلاب اسلامی در هجرت: این گزارش از چند جهت اهمیت دارد. نخست اینکه نشان می‌دهد تصمیم‌گیری درباره ادامه یا محدود کردن جنگ با ایران تنها بر اساس ملاحظات نظامی و سیاست خارجی صورت نمی‌گیرد؛ محاسبات انتخاباتی داخلی آمریکا نیز می‌تواند در تعیین شدت و زمان عملیات نظامی نقش داشته باشد.
اگر گزارش رویترز درباره تمایل بخشی از دولت ترامپ به محدود نگه‌داشتن جنگ تا انتخابات و احتمال بررسی تشدید آن پس از سوم نوامبر درست باشد، پرسش مهمی مطرح می‌شود: آیا جان مردم ایران، نیروهای آمریکایی و امنیت کشورهای منطقه می‌تواند تحت تأثیر تقویم انتخاباتی یک کشور قرار گیرد؟ جنگ و صلح نباید وسیله‌ای برای حفظ یا افزایش موقعیت انتخاباتی هیچ دولت و جریان سیاسی باشد.
این گزارش همچنین به این پرسش که چرا آمریکا با وجود پیام ایران برای بازگشت به تفاهم، حملات خود را از سر گرفت معنای بیشتری می‌دهد. اکنون گزارش رویترز نشان می‌دهد در درون دولت آمریکا نیز دو ملاحظه هم‌زمان وجود دارد: از یک سو افزایش فشار بر ایران برای گرفتن امتیاز بیشتر و از سوی دیگر جلوگیری از تبدیل جنگ به مسئله‌ای پرهزینه برای جمهوری‌خواهان پیش از انتخابات.
نکته مهم‌تر آن است که «محدود نگه‌داشتن جنگ» با پایان دادن به جنگ یکسان نیست. اگر هدف تنها کاهش شدت عملیات تا انتخابات و باز گذاشتن امکان تشدید آن پس از نوامبر باشد، با یک راهبرد صلح روبه‌رو نیستیم، بلکه با مدیریت زمان و شدت جنگ مواجهیم. چنین سیاستی می‌تواند بحران را طولانی کند و مردم ایران و منطقه را برای ماه‌های بیشتری در وضعیت ناامنی و بلاتکلیفی نگاه دارد.
از سوی دیگر، همین نگرانی‌های داخلی آمریکا می‌تواند فرصتی برای دیپلماسی نیز ایجاد کند. اگر ادامه جنگ برای دولت ترامپ از نظر سیاسی و اقتصادی پرهزینه شده و ایران نیز آمادگی خود را برای بازگشت متقابل به تفاهم اعلام کرده است، زمینه عینی برای تلاش میانجی‌ها جهت تبدیل کاهش احتمالی عملیات به آتش‌بس پایدار و آغاز مذاکرات واقعی وجود دارد. مسئله اساسی این است که آیا طرف‌ها از این فرصت برای پایان جنگ استفاده خواهند کرد یا صرفاً برای تجدید قوا و انتخاب زمان مناسب‌تر برای دور بعدی درگیری.