انقلاب اسلامی در هجرت: آتش‌بس به سبک اسرائیلی!«من می‌زنم، می‌کشم و ویران می‌کنم؛ تو اما حق دفاع نداری!» برای توجیه کشتار، اول بر پیشانی طرف مقابل برچسب «تروریست» می‌زنند؛ بعد هر جنایتی را به نام «مبارزه با تروریسم» تطهیر می‌کنند.اما تروریسم با برچسب تعریف نمی‌شود؛ با عمل تعریف می‌شود. اگر کشتن و به وحشت انداختن غیرنظامیان تروریسم است، هیچ حکومت و ارتشی از جمله حکومت جنایتکار اسراییل، نباید مصونیت سیاسی داشته باشد. جان انسان خط قرمز است؛ فلسطینی، لبنانی، سوری، ایرانی یا اسرائیلی. کودک، کودک است؛ نوزاد، نوزاد. جنایت را نمی‌شود با پرچم و تبلیغات، «دفاع» نامید.
جنوب لبنان دوباره زیر آتش؛ سه کشته و ۲۳ زخمی
اسرائیل ارتفاعات راهبردی «علی‌طاهر» را گرفت؛ آتش‌بس در آستانه فروپاشی؟
حملات اسرائیل به جنوب لبنان بار دیگر شکنندگی آتش‌بس را آشکار کرد؛ سه نفر کشته و ۲۳ نفر زخمی شدند و هم‌زمان اسرائیل از کنترل ارتفاعات راهبردی «علی‌طاهر» خبر داد. در حالی که هزاران خانواده تلاش می‌کنند به مناطق جنگ‌زده بازگردند، جنوب لبنان همچنان میان آتش‌بس و جنگ معلق مانده است.
دو جوان روی موتورسیکلت هدف قرار گرفتند
بر اساس آمار اولیه وزارت بهداشت لبنان، حملات اسرائیل در روز جمعه، ۴ سپتامبر، دست‌کم سه کشته و ۲۳ زخمی بر جای گذاشت.
در یکی از حملات، دو جوان که با موتورسیکلت در منطقه نبطیه در حرکت بودند، هدف قرار گرفتند و جان خود را از دست دادند.
خبرگزاری ملی لبنان اعلام کرد نیروهای امدادی پیکر قربانیان را از محل حادثه خارج و به یکی از بیمارستان‌های نبطیه منتقل کردند.
این حمله در نزدیکی ارتفاعات علی‌طاهر رخ داد؛ منطقه‌ای که اسرائیل تنها یک روز پیش از آن مدعی شده بود کنترل آن را به دست گرفته است.
یک خانه هدف قرار گرفت؛ کودک و امدادگر در میان مجروحان
حمله به رامیه، جنوب لبنان را دوباره به کانون بحران تبدیل کرد
در منطقه صور نیز یک خانه در روستای رامیه هدف حمله قرار گرفت.
وزارت بهداشت لبنان اعلام کرد در این حمله یک نفر کشته و ۱۵ نفر زخمی شدند.
در میان مجروحان، شش امدادگر، سه زن و دو کودک حضور داشتند.
این منطقه همچنین محل اسکان شماری از خانواده‌هایی است که از دیگر مناطق جنوب لبنان آواره شده‌اند.
حمله دیگری در غرب بقاع نیز گزارش شد که به زخمی شدن یک شهروند سوری انجامید.
علی‌طاهر؛ ارتفاعی که اسرائیل نمی‌خواهد از دست بدهد
تل‌آویو: اجازه بازگشت به نیروهای حزب‌الله را نمی‌دهیم
ارتش اسرائیل اعلام کرده است که کنترل ارتفاعات کوهستانی علی‌طاهر را در دست گرفته است؛ موضعی مرتفع که بر نبطیه و مناطق اطراف اشراف دارد و از نظر نظامی اهمیت بالایی دارد.
یسرائیل کاتس، وزیر دفاع اسرائیل، گفته است نیروهای این کشور در این منطقه مواضع خود را تقویت خواهند کرد تا از بازگشت نیروهای حزب‌الله جلوگیری شود.
اسرائیل این اقدام را بخشی از تثبیت آنچه «منطقه امنیتی» در جنوب لبنان می‌خواند، معرفی کرده است.
اما حزب‌الله اهمیت این تحول را کاهش داده و از دست رفتن این موضع را به‌عنوان یک تغییر تعیین‌کننده در معادله نظامی نپذیرفته است.
آتش‌بس هست؛ آرامش نیست
جنوب لبنان همچنان در تیررس حملات
اگرچه شدت درگیری‌ها از ماه ژوئن کاهش یافته، اما حملات پراکنده اسرائیل در جنوب لبنان ادامه داشته است.
اسرائیل همچنان در بخش‌هایی از نوار مرزی حضور نظامی دارد و حملات هوایی و بمباران‌های پراکنده نیز متوقف نشده است.
به همین دلیل، آتش‌بس موجود بیشتر به یک وقفه شکننده در درگیری‌ها شباهت دارد تا یک صلح پایدار.
هر حمله می‌تواند زنجیره‌ای از واکنش‌های متقابل را فعال کند و لبنان را بار دیگر به مرکز بحران منطقه‌ای تبدیل سازد.
سازمان ملل: مردم به خانه‌های ویران بازمی‌گردند
«ویرانی گسترده، نبود خدمات و ناامنی»
عمران رضا، هماهنگ‌کننده امور بشردوستانه سازمان ملل در لبنان، پس از بازدید از نبطیه نسبت به وضعیت مردم هشدار داد.
او اعلام کرد خانواده‌هایی که در پی آتش‌بس به مناطق خود بازگشته‌اند، با ویرانی گسترده، نبود خدمات اساسی و ناامنی مستمر مواجه‌اند.
این هشدار تصویری روشن از وضعیت جنوب لبنان ارائه می‌دهد: بازگشت مردم الزاماً به معنای بازگشت زندگی عادی نیست.
بسیاری از خانواده‌ها به خانه‌هایی بازمی‌گردند که یا آسیب دیده‌اند یا در مناطقی قرار دارند که هنوز امنیت آنها تضمین نشده است.
حزب‌الله؛ میان جنگ منطقه‌ای و هزینه داخلی
لبنان تاوان یک بحران فراتر از مرزهای خود را می‌دهد
درگیری‌های اخیر در چارچوب گسترده‌تر رویارویی منطقه‌ای میان ایران، اسرائیل و آمریکا قابل بررسی است.
حزب‌الله با ورود مستقیم‌تر به این درگیری‌ها، اسرائیل را هدف حملات خود قرار داد و اسرائیل نیز حملات متقابل گسترده‌ای را در خاک لبنان انجام داد.
بر اساس آمار مقام‌های لبنانی، این درگیری‌ها تاکنون بیش از ۴۳۰۰ کشته بر جای گذاشته است.
اما هزینه جنگ فقط به شمار قربانیان محدود نمی‌شود.
زیرساخت‌های آسیب‌دیده، خانه‌های تخریب‌شده، آوارگی مردم و اختلال در خدمات عمومی، بحران اجتماعی و اقتصادی لبنان را نیز عمیق‌تر کرده است.
خطر اصلی؛ بازگشت جنگ تمام‌عیار
یک حمله کافی است تا آتش‌بس فرو بریزد
تحولات اخیر یک واقعیت مهم را نشان می‌دهد:
جنگ در جنوب لبنان پایان نیافته است؛ فقط شدت آن کاهش یافته است.
حضور نظامی اسرائیل، حملات پراکنده، وضعیت نامشخص ارتفاعات راهبردی و فعالیت حزب‌الله، همگی عواملی هستند که می‌توانند آتش‌بس را شکننده‌تر کنند.
اگر حملات متقابل افزایش یابد، خطر بازگشت به یک جنگ گسترده میان اسرائیل و حزب‌الله افزایش خواهد یافت؛ جنگی که پیامدهای آن می‌تواند از مرزهای لبنان فراتر رود.
هرمزِ لبنان؛ چرا علی‌طاهر مهم است؟
ارتفاعات علی‌طاهر را می‌توان یکی از نقاط حساس معادله جدید جنوب لبنان دانست.
این ارتفاعات با اشراف بر مناطق پیرامونی، از نظر نظامی امکان دیده‌بانی و کنترل مسیرهای اطراف را افزایش می‌دهد.
به همین دلیل، اصرار اسرائیل بر حفظ و تقویت مواضع خود در این منطقه صرفاً یک اقدام نمادین نیست؛ بلکه بخشی از تلاش برای ایجاد عمق امنیتی در نزدیکی مرز لبنان است.
اگر این حضور تثبیت شود، یکی از مهم‌ترین پرسش‌ها این خواهد بود که آیا آتش‌بس می‌تواند با ادامه حضور نظامی اسرائیل در خاک لبنان دوام بیاورد یا خیر.
جنوب لبنان در یک قدمی بحران تازه
نه جنگ تمام‌عیار، نه صلح واقعی
جنوب لبنان اکنون در یک وضعیت خاکستری قرار دارد.
آتش جنگ نسبت به ماه‌های گذشته فروکش کرده، اما امنیت پایدار هنوز بازنگشته است.
خانواده‌ها در حال بازگشت‌اند، اما خانه‌های بسیاری ویران شده است.
آتش‌بس برقرار است، اما حملات ادامه دارد.
و اسرائیل از کنترل نقاط راهبردی سخن می‌گوید، در حالی که حزب‌الله همچنان خود را بخشی از معادله امنیتی لبنان می‌داند.
در چنین شرایطی، فاصله میان یک «آرامش شکننده» و یک «جنگ تمام‌عیار» تنها می‌تواند به اندازه یک حمله دیگر باشد.
جمع‌بندی
حملات اخیر اسرائیل در جنوب لبنان بار دیگر نشان داد که آتش‌بس موجود هنوز نتوانسته چرخه درگیری را متوقف کند.
سه کشته و ۲۳ زخمی، ادامه حملات اسرائیل، کنترل ارتفاعات علی‌طاهر و هشدار سازمان ملل درباره وضعیت انسانی نبطیه، همگی نشان می‌دهند که جنوب لبنان همچنان در یکی از حساس‌ترین مقاطع امنیتی خود قرار دارد.
مسئله دیگر فقط این نیست که آیا جنگ پایان یافته است؛ پرسش اصلی این است که آیا آتش‌بس موجود توان تحمل یک بحران تازه را دارد؟