ارزش پول ایران بار دیگر به پایینترین سطح تاریخی خود سقوط کرده است. آسوشیتدپرس گزارش میدهد که روز سهشنبه در بازار تهران، هر دلار آمریکا به بیش از ۲٫۵ میلیون ریال رسید؛ روندی که از آغاز جنگ در فوریه بارها رکوردهای تازهای برجای گذاشته است.
کاهش ارزش ریال همزمان با افزایش شدید قیمت کالاهای اساسی، دارو و دیگر نیازهای روزمره و افزایش بیکاری روی داده است. بر اساس گزارش آسوشیتدپرس، ریال در جریان هفت ماه جنگ تقریباً نیمی از ارزش خود را از دست داده است.
ادامه جنگ، محاصره دریایی بنادر ایران و تشدید تحریمهای آمریکا فشار بر اقتصاد را افزایش داده است. در همین حال، دولت ترامپ کارزار تحریمی موسوم به «عملیات طرد اقتصادی» را ادامه داده و روز سهشنبه ۱۰ فرد و نهاد در ایران، پاکستان و هنگکنگ را به اتهام ارتباط با زنجیره تأمین نظامی ایران تحریم کرد.
منبع: آسوشیتدپرس،
انقلاب اسلامی در هجرت: سقوط ریال را نمیتوان تنها به یک عامل نسبت داد. جنگ، محاصره و تحریمهای آمریکا دسترسی ایران به تجارت، ارز و شبکه مالی بینالمللی را محدود کردهاند و هزینه این فشار بیش از همه از طریق تورم و کاهش قدرت خرید به مردم منتقل میشود. از سوی دیگر، اقتصاد ایران پیش از جنگ نیز با تورم مزمن، فساد، ناکارآمدی ساختاری و بیثباتی پول ملی روبهرو بود. جنگ این ضعفهای موجود را تشدید کرده است.
ایران با برخورداری از منابع عظیم انرژی، موقعیت جغرافیایی کمنظیر، نیروی انسانی تحصیلکرده و ظرفیتهای گسترده تولیدی، بالقوه توان اقتصادی بسیار بیشتری دارد. اما سیاست فشار حداکثری آمریکا از بیرون و استبداد، فساد و سوءمدیریت حاکمیت از درون، مردم را میان دو فشار قرار دادهاند. نتیجه را امروز میتوان در کاهش ارزش درآمد و پسانداز خانوارها و دشوارتر شدن تأمین نیازهای روزمره مشاهده کرد.
در اینجا نیز باید حساب مردم ایران را از حکومت جدا کرد. تحریم و محاصرهای که هدف اعلامشده آن فشار بر حکومت است، هنگامی که ارزش پول و قدرت خرید میلیونها شهروند را کاهش میدهد، آثار آن عملاً متوجه جامعه میشود. در مقابل، حکومت نیز نمیتواند همه مشکلات اقتصادی را به تحریم و جنگ نسبت دهد و مسئولیت چند دهه سیاستگذاری اقتصادی، فساد و ناکارآمدی خود را نادیده بگیرد.
