در بیروت، خانوادههای ویرانشده برج شهاب همچنان در شوک حملهای هستند که با اصابت چهار موشک اسرائیلی به این ساختمان رخ داد؛ حملهای که بنا بر اعلام منابع، هدف آن علی یوسف الحورشی، برادرزاده و منشی نعیم قاسم، از چهرههای نزدیک به حزبالله بوده است.
این حمله که شامگاه چهارشنبه ۸ آوریل در منطقه تَلّه الخیّاط در غرب بیروت انجام شد، به کشته شدن ۱۰ نفر انجامید و چندین خانواده را از هم فروپاشید. همچنین پیوندی که میان چهار نسل از ساکنان این ساختمان شکل گرفته بود، بهطور کامل از میان رفت.
برج شهاب، بنایی متعلق به دهه ۱۹۷۰، اکنون همچون پیکری نیمهجان بر فراز تپهای در غرب بیروت باقی مانده است؛ ساختمانی که نیمی از آن هنوز ایستاده اما بهشدت آسیبدیده، و نیم دیگر به تودهای از آوار بدل شده است. در بخش غربی، با وجود فرو ریختن برخی دیوارها، ساختار کلی نسبتاً پابرجاست؛ اما بخش شرقی پس از اصابت چهار موشک که دو مورد از آنها منفجر شدند بهطور کامل ویران شده است. موشکها طبقه سوم را شکافته و خسارات گستردهای به کل بنا وارد کردهاند.
اسرائیل اعلام کرده بود که هدف این حمله، علی یوسف الحورشی، از نزدیکان و دستیاران نعیم قاسم بوده است. با این حال، ابعاد انسانی این حمله فراتر از هدف ادعایی بوده و زندگی ساکنان غیرنظامی را بهطور عمیق تحت تأثیر قرار داده است.
محمد شهاب، ۳۲ ساله و کارمند یک شرکت داروسازی، با اندوه میگوید: «ما مثل یک خانواده بزرگ بودیم. همه همدیگر را میشناختیم. این فقط یک ساختمان نبود؛ خانهای خانوادگی بود، نوعی رؤیای مشترک، شبیه بهشت.»
او توضیح میدهد که پدربزرگش، زینالعابدین شهاب، از خانوادهای برجسته در جامعه سنی لبنان، در اوایل دهه ۱۹۷۰ زمینی را در این منطقه خرید و نخستین ساختمان محله را با سبک معماری رایج بیروت آن زمان بنا کرد؛ آپارتمانهایی وسیع با پنجرههای بزرگ و بالکنهای ممتد که چشماندازی مستقیم به دریا داشتند.
در آن دوران، سال ۱۹۷۵، بیروت هنوز «مروارید خاورمیانه» نامیده میشد؛ شهری پرزرقوبرق که تنها چند سال بعد در آستانه ورود به جنگی ۱۵ ساله قرار گرفت جنگی که برای همیشه چهره و بافت اجتماعی آن را دگرگون کرد.